Өглөөний нам гүмхэн агшинд цонхны цаана шинэ өдөр эхэлж, хүн хүний сэтгэлд олон бодол зэрэг төрнө. Өчигдөр биднийг хаана хүргэснийг эргэн харж, өнөөдөр биднийг хаашаа хөтлөхийг чимээгүйхэн тааварлана. Тэрхүү мөчид хүн өөрийн эрхгүй хувь тавилантайгаа ярилцаж байгаа мэт. 

Хувь тавилан гэдэг заримдаа гэнэтийн учрал, санаандгүй эргэлтээр өөрийгөө харуулна. Заримдаа бидний удаан хүлээсэн мөрөөдлийг авчирч, заримдаа бидний бэлтгэгдээгүй сорилтыг өмнө тавина. Гэвч амьдралын хамгийн сонирхолтой хэсэг нь юу болохыг хэн ч урьдчилан мэддэггүй. Хүн бүрийн дотор өөрийн гэсэн тэмүүлэл, тэсвэр, итгэл найдвар оршино. Бид хувь тавилангийн өмнө зүгээр нэг зогсдоггүй, харин түүнтэй хамт зам жимээ бүтээдэг.

Өнгөрсөн өдрүүд биднийг өөрчилж, өнөөдрийн шийдвэрүүд маргаашийн дүр төрхийг зурна. Учир нь хүн бүрийн амьдралд өөрийн гэсэн уулзах ёстой мөч, хүрэх ёстой оргил гэж байдаг. Өглөө бүр хувь тавилан бидний өмнө шинэ хуудсаа дэлгэж, бид ч бас түүн рүү эгцлэн харж, өөрийн сонголт, өөрийн итгэлээр шинэ хуудсан дээр үзэглэж эхэлдэг. Магадгүй амьдралын утга учир нь хувь тавиланг таахад биш, харин түүнтэй нүүр тулж алхахад оршдог биз. Нэг л өдөр бид эргэн харж, “Энэ бүх зам, сонголт намайг яг энд авчирчээ” гэж цээж дүүрэн амьсгалах мөч ирнэ. Тэр хүртэл хувь тавилан бид хоёр өөд өөдөөсөө ширтсээр л, нэг нь боломжоо дэлгэж, нөгөө нь сонголт хийж, зориг гарган алхсаар.