Санасан уу…

Бид заримдаа хүмүүсийг бус, харин тэдэнтэй хамт байсан үеэ санаж үгүйлнэ. Гэр бүл, хайр дурлал, найз нөхөд, хамт олон гэх мэтчилэн үй түмэн харилцаа холбоо бий. Хамт инээж байсан мөчүүдээ, амархан мэт боловч дахин давтагдашгүй өдрүүдээ, амьдралын хамгийн энгийн хэрнээ хамгийн үнэ цэнтэй агшнуудаа дурсан санана. 

Хүний амьдралд асууж амжаагүй олон асуулт, эргэж очиж чадаагүй олон мөч, дотроо хадгалж үлдээсэн олон дурсамж, хэлж амжаагүй цааш залгисан төчнөөн олон үгс байдаг.
Санах гэдэг өнгөрсөн рүү өнгийж харах төдий зүйл биш. Энэ бол хүний сэтгэлд үлдсэн мөрийг мэдрэх, цаг хугацааны алсад хоцорсон нэгэн агшныг эргэн дурсах чимээгүй мөч билээ.
Цаг хугацаа бүхнийг өөрчилдөг ч сэтгэлд үлдсэн дурсамжийг бүрэн арчиж чаддаггүй. Хэн нэгний хэлсэн ганц үг, сонссон нэгэн аялгуу, танил үнэр хүртэл олон жилийн өмнөх мэдрэмжийг сэрээж чадна. “Санасан уу” гэх асуултын цаана заримдаа хариулт биш, харин хуваалцсан дурсамж, хадгалж үлдсэн холбоо, хүний сэтгэлийн нандин хэлхээ оршдог.

Магадгүй бидний санаж байгаа зүйл өнгөрсөн биш байх. Харин тэр үед мэдэрч байсан халуун дулаан мэдрэмж, амьдралын нэгэн сайхан өнгө, үнэр байж болох юм.