Хүн бүрийн амьдрал хүсэл мөрөөдөл, зорилго тэмүүллээр дүүрэн. Гэвч тэр их хүсэлдээ хөтлөгдөн явахдаа бусдыг ойлгох, хайрлах, энэрэх сэтгэлээ алдахгүй байх нь амьдралын жинхэнэ үнэ цэн.

Хүслийн их далай эцэс төгсгөлгүй мэт санагдавч хүнлэг сэтгэл хэзээ ч живдэггүй. Хайр, энэрлээр дүүрэн зүрх л амьдралын хамгийн үнэт эрдэнэ бөгөөд бусдад хүргэсэн сайн сайхан бүхэн эргээд өөрт тань гэрэл болон ирдэг.

Хүсэл мөрөөдөл хүнийг алсад хүргэдэг ч хайр, энэрэл түүнийг жинхэнэ хүн хэвээр нь авч явна.

Хүн төрөлхтөн хамтын амьдралаар оршин тогтнож ирсэн түүхтэй. Тиймээс хүн хүнээ хайрлаж, энэрч, хүндэтгэх нь зөвхөн ёс суртахууны асуудал бус тогтвортой, аюулгүй нийгмийг бүрдүүлэх үндсэн нөхцөл юм. Өнөөдөр техник, технологи хурдацтай хөгжиж байгаа ч хүмүүсийн хоорондын итгэлцэл, харилцан туслалцаа сулрах хандлага ажиглагдаж буй. Иймээс энэрэнгүй, хүнлэг үзлийг төлөвшүүлэх нь нийгмийн хөгжлийн гол зорилго байх ёстой.

Энэ санааг олон улсын судалгаанууд ч баталдаг. Дэлхийн Аз жаргалын тайлан (World Happiness Report)-д нийгмийн дэмжлэг, харилцан итгэлцэл өндөр орнуудад хүмүүсийн амьдралын сэтгэл ханамж илүү байдаг гэж дурдсан байдаг. Мөн Дэлхийн Эрүүл Мэндийн Байгууллага (WHO) нийгмийн дэмжлэг сайтай хүмүүс сэтгэл гутрал, стрессэд өртөх нь бага байдаг талаар мэдээлжээ.

Монголчууд ч эртнээс “Өгөх тусам өөдлөнө”, “Нэг нь нийтийн төлөө, нийт нь нэгийн төлөө” хэмээн хүнлэг ёсыг эрхэмлэж ирсэн уламжлалтай. Байгалийн гамшиг, өвчин зовлон, хүнд нөхцөлд хүмүүс бие биедээ тусалж, сайн дурын үйл ажиллагаанд идэвхтэй оролцдог нь энэрэнгүй нийгмийн бодит жишээ юм.

Хүн хүнийг хайрлаж энэрэх нь зөвхөн нэг хүний зан чанар биш, харин нийгмийн тогтвортой хөгжил, иргэдийн аз жаргалын үндэс юм. Гэр бүл, сургууль, төр засаг, олон нийт хамтран энэрэнгүй, хариуцлагатай иргэнийг төлөвшүүлэхэд анхаарах нь өнөөгийн нийгмийн хамгийн чухал зорилгын нэг мэт.