Долоодугаар сарын дунд үеийн өглөө нар аль хэдийн өндөрт мандаж, шүүдэрт мялаагдсан ногоон өвс алтран гялалзана. Сэрүүн салхи моддын навчисыг зөөлөн сэрчигнүүлж, алсад шувуудын жиргээ зуны намуухан аялгууг эхлүүлнэ.

Хэдхэн хоногийн өмнө хөл хөдөлгөөнд дарагдсан нутаг орон өнөөдөр тайван амьсгалж, байгаль өөрийн хэмнэлдээ эргэн оржээ. Нарны илч аажмаар нэмэгдэж, цэнхэр тэнгэрт цагаан үүлс хөвөхийг харахад цаг хугацаа хүртэл удааширсан мэт санагдана. Ийм л өглөө хүн өнгөрсөн баярынхаа дурсамжийг эргэн бодож, ирэх өдрүүдийнхээ төлөвлөгөөг тайван зурдаг.  

Наадам дууссан ч зун үргэлжилсээр. Амралтаа аван хөдөө нутгийг зорих хүмүүсийн цуваа тасрахгүй, голын эрэгт майхан сүндэрлэж, хүүхдүүд усанд шумбан, гэр бүл, найз нөхдөөрөө хорвоогийн сайхныг мэдэрнэ. Наадам бол монгол зуны оргил нь. Харин наадмын дараах өдрүүд бол тэр оргилын дараах намуухан аялгуу юм. Байгаль дэлхий элбэг дэлбэг, өвс ногоо өтгөн, уул ус өнгөө зассан энэ цагт зуны жинхэнэ үнэ цэн мэдрэгддэг. Баярын хөөрөөс илүүтэй амгалан тайван мэдрэмж, байгальтайгаа ойр байх аз жаргал зонхилдог.

Зун үргэлжилж байна. Наадам ард үлдсэн ч нарны илч, ногоон тал, цэнгэг агаар, аялал зугаалга, гэр бүлийн дурсамжууд биднийг хүлээсээр. Зуны хамгийн сайхан мөчүүд заримдаа олны хөлөөс хол, нам гүмхэн өглөөнөөс эхэлдэг билээ.

Нийтлэгч: Э.Бямбасүрэн 

Гэрэл зураг: О.Болортуяа